|
صفحه 2 از 7
سوار شدن بر شتر، تماشای بی کرانگی ِ افق های کویر و غرقه شدن در سکوتی فراگیر میان عشایر بلوچ ِ سرزمین های شرقی و جنوب شرقی لذتی متفاوت از طبیعت سبز، پوشش رنگارنگ روستایی و حالوهوای جشن های طرب انگیز ِ خطّه ی شمالی کشور را نصیب جهانگردان خواهد کرد.
غنای منابع طبیعی و تنوع و گستردگی گونههای زیستی ایران بخوبی قابلیت آن را دارد که همچون زمینهای مساعد برای بهرهبرداری در صنعت گردشگری مورد استفاده قرار گیرد. با معرّفیِ جاذبه های متفاوت و بی نظیر زیست محیطی کشورمان میتوانیم توجه طیفِ وسیعی از طبیعتگردان با علایق گوناگونِ ورزشی، فرهنگی، تحقیقات اجتماعی و زیستی را به سرزمین خود جلب نماییم.
صنعت گردشگری طبیعی(طبیعتگردی) و یا اِکوتوریسم، صنعت نوپاییست که در مدت زمانی نهچندان طولانی توانستهاست بوسیلهی برنامهریزیهای بسیار دقیق و سرمایهگزاریهای اصولی بازدهیهای اقتصادی قابل توجهی را برای بسیاری از کشورهای جهان به ارمغان بیآورد.
طبیعتگردی زیر شاخههای متنوعی از جمله دامنهنوردی و دیدار از حیاتوحش، شکار و صید، توریسم مردمشناسی، طبیعتدرمانی، ورزشهای ساحلی و آبی، بیابانگردی، ورزشهای زمستانی و همچنین  کوهنوردی و غارگردی را شامل میشود که متاسفانه ایرانِ ما با وجود زمینههای بسیار مساعد و قابلیتهای جذب گردشگر در سطح جهانی از بازار داغ این صنعت درآمدزا و بازخوردهای مثبت آن جهت معرفی فرهنگ و طبیعت زیبای ایرانی به جهانیان بینصیب ماندهاست.
نظر به مزیتهای مسلّمی که سرمایهگزاری در بخش طبیعتگردی از بسیاری جهات نسبت به دیگر شاخههای صنعت گردشگری دارا میباشد، جای آن دارد که مسوولین عنایت بیشتری نشان دهند و زمینههای مشارکت و جذب سرمایههای خصوصی را برای رونق این شاخه نیز همچون دیگر زمینههای جلب گردشگر هموارتر گردانند. با یک نظر کارشناسانه میتوان به راحتی دریافت که صنعت طبیعتگردی به منابع انسانی نیازمندتر از تأسیسات رفاهی و اقامتی است.
طبیعتگردان اغلب مسافرانی هستند که با وجود عشق و علاقهی وافرشان به دیدار از طبیعت و دریافت شناخت از گونههای متفاوت زیستی جهان، سرسختانه به هنجارهای اجتماعی و مذهبی کشور میزبان مقیّد هستند. آنها به مراکز گرانقیمت رفاهی علاقهای نشان نمیدهند و در بسیاری موارد ترجیح میدهند شب خود را بجای یک هتل پنجستارهی مجهز، در پناهگاهی کوهستانی بگذرانند.
بعلاوه ابزار جابجایی طبیعتگردان معمولا وسایل نقلیهی اسپرت است. در برخی از برنامههای مهیّجِ طبیعتگردی استفاده از حیواناتی چون اسب، شتر و قاطر برای جابجایی مسافران منظور میشود و به این ترتیب جهت رونقبخشی این صنعت، صرفِ سرمایههای هنگفت برای ایجاد امکانات زیربنایی همچون جادهکشی و هتلسازی از ملزومات لازمالاجرای کار نیست. درمقابل این مطلب، صنعت طبیعتگردی به شکل غیرقابل انکاری وابسته به نیروهای انسانی مختلف از دانشمندان و محققین زیست محیطی گرفته تا بَلَدانِ محلی و راهنمایان میباشد.
|
