|
توریسم شکار از منظر توسعه ی پایدار |
|
|
|
آناهیتا امینی علوی
|
|
۰۸ دي ۱۳۸۵ |
|
صفحه 4 از 7
در بعضی موارد نیز ممکن است بنابر مقتضيات حفظ نسل و حمايت جانوران وحشی قطع اشجار و رستنیهای منطقهای ضرورت داشته باشد که در آنصورت سازمان حفاظت محيط زيست با موافقت سازمان جنگلها و مراتع كشور اقدام خواهد نمود. انسانها تنها موجودات صاحبان تفکر در دنیا هستند که میتوانند با برنامهریزی حسابشده در حفظ و حراسات کرهی خاکی بکوشند و با اقدامات کارساز و سنجیده در برقراری غنای زیستی جهانی که خداوند بر آنها ارزانی داشته موثر باشند. انسانها میتوانند با شناسایی و سرشماری گونههای گیاهی و جانوری مختلف سلامت زیستی آنها را زیر نظر بگیرند و در صورت بروز هر مشکلی به یاری آنها بشتابند.
بر اساس چنین دوراندیشیها و مصلحتبینیهای بجا و سازندهایست که سازمان حفاظت محیط زیست ایران مقررات خاصی را برای پرداختن به امر شکار تهیه و تنظیم نموده و در قوانین جزایی کشور نیز محاکمات کیفری از جمله جریمهی نقدی و حبس برای متخلفین در نظر گرفته شدهاست.
قوانین سازمان حفاظت محیط زیست برای پرداختن به امر شکار شامل مواردی چون محدوديتها و  ممنوعيتهای زمانی و مكانی برای شكار و صيد، تعيين انواع اسلحه و وسايل ممنوع، تعيين انواع حيوانات حمايت شده و در معرض خطر انقراض، مشخص کردنِ جانوران زيانكار و تعيين بهايی جانوران وحشی از لحاظ مطالبه ضرر و زيان و همچنین شرایط و ضوابط و تعرفههای صدور مجوزهای سالیانهی شکار میباشد. مشروح این قوانین و کلیه توضیحاتی که برای شکارچیان ضروری است در دفترچهای تهیه گردیده و در اختیار علاقمندان قرار میگیرد؛
علاوه بر این میتوان با مراجعه به آدرس اینترنتی سازمان حفاظت محیط زیست اطلاعات لازم را دریافت کرد. با وجود اینکه تاریخ تأسیس این سازمان در واقع به تشکیل "کانون شکار ایران" در اواسط دههی 1330 برمیگردد و کشور ایران از سال 1346 با تصویب قوانین شکار و صید و تشکیل "سازمان شکاربانی و نظارت بر صید" که بعدها در سال 1350 به "سازمان حفاظت محیط زیست" تغییر نام داد تمهیدات سازنده و پژوهشهای ارزندهای را برای حفاظت از حیات وحش و حمایت از نسل جانوران در معرض خطر صورت دادهاست ولی توریسم شکار در ایران تنها تا یک دههی پیش عملاً متوقف بود؛ جمعیت شکارچیان را عموماً افراد نامتعهدی که به شکل غیر قانونی اقدام به شکار میکردند تشکیل میدادند و در تمام طول سال هیچیک از دفاتر گردشگری حتی یک برنامهی شکار نیز برگزار نمیکرد.
|
