|
توریسم شکار از منظر توسعه ی پایدار |
|
|
|
آناهیتا امینی علوی
|
|
۰۸ دي ۱۳۸۵ |
|
صفحه 7 از 7
صدور پروانههای انتفاعی جهت پرورش و رها سازی جانوران وحشی قابل شکار در مناطق حفاظت شده معاملهی شیرین دوجانبهای قلمداد میگردد که علاوه بر افزایش ظرفیت زیستی کشور، فرصت طلاییِ ارزشمندی نیز برای رونق بازار طبیعتگردی و صنایع مرتبط دیگری همچون منسوجات چرمی و تولیدات هنری از فرآوردههای حیوانی و دیگر محصولات شکار فراهم میآورد. با گسترش گونههای جانوری در مناطق حفاظت شده سازمان محیط زیست امکان صدور مجوزهای شکار بیشتری را هماهنگ با ظرفیتهای بازار بدست میآورد.
در نتیجه روز به روز بر تعداد شکارچیان متعهدی که در حرفهی خود مرامهای انسانی والایی را دنبال میکنند افزوده خواهد شد و امید آن میرود تا با ایجاد چنین رویکردی از مشکل اساسی سازمان در زمینهی کمبود نیروی انسانی برای پاسداری از محیط زیست و خطرات همیشگی که جان قشر زحمتکش محیطبانان را در تعقیب و گریزهای همیشگیشان در مقابله با متخلفان تهدید میکند؛ به میزان قابل توجهی کاسته شود. از مردم صمیمانه تقاضا میشود سازمان حفاظت محیط زیست را در انجام اهداف آرمانی خود در حفظ و حراست از جهان خاکی برای نسلهای آینده یاری دهند و در صورت مواجهه با افرادی که بوسیلهی تخریب محیط زیست و یا شکار و صید غیر مجاز سرمایههای ملی کشور را از بین میبرند، جریان را به مقامات مربوطه گزارش دهند و بدین ترتیب سهم خود را در حفظ سرزمینشان ادا نمایند.
آناهیتا امینی علوی؛ چهارم دیماه ۱۳۸۵
این مقاله در روزنامه همشهری مورخ پنجشنبه 7 دی 85 به چاپ رسیده است.
|
