|
استان گلستان در امر احیا و توسعه جنگل ها با میانگین سالانه ۴ هزار هكتار جنگلكاری، در كشور پیشتاز است.
مهندس «صفرقلی خواجه» مدیر كل منابع طبیعی استان گلستان افزود: تا پایان سال ،۸۴ ۳۳۰۰ هكتار عرصه برای جنگلكاری خریداری كه به توسعه و احیای جنگل های استان منجر شده است. وی تصریح كرد: برنامه احیا و توسعه جنگل در چهار استان شمالی كشور در حال اجرا است كه استان گلستان با ۶۰ درصد عملیات جنگلكاری و احیا در این مورد رتبه نخست را داراست.
به گزارش آفتاب، خواجه برداشت چوب برای سوخت و چرای دام را از جمله عوامل تخریب كیفی جنگل ها دانست و گفت: جنگل های استان در آغاز تا حوالی رود قره سو ادامه داشته كه احیای آنها تا نقطه آغازین امری ناشدنی به نظر می رسد اما استان گلستان در روند افزایشی توسعه جنگل های خود قرار دارد.
وی افزود: از آنجایی كه انسان و دام به عنوان عوامل تخریب در ابتدا به بهترین نقاط جنگل آسیب می رسانند، لطمات شدیدی به كیفیت جنگل ها وارد آمده و هرچند جنگل ها وجود دارد اما مناسب ترین و بهترین گونه های موجود از میان می روند.
خواجه بیان داشت: رفع نیاز سوختی و چرای دام در جنگل ها از جمله دلایل تخریب سنتی عرصه هاست كه به معیشت جنگل نشینان بستگی مستقیم دارد.
به گفته وی، طرح های عمرانی داخل جنگل ها مانند آبخیزداری و بهره برداری از معادن هرچند موجب تخریب این عرصه ها می شود اما به دلیل ایجاد اشتغال و بهبود شرایط زندگی اهالی می تواند بخشی از خسارات را جبران كند به همین خاطر طبق قانون، برداشت جنگل برای ایجاد طرح های عمرانی تا ۴ هكتار مجاز است.
خواجه گفت: بطور مثال فعال شدن تونل زغال سنگ در جنگل كمك به اشتغال جنگل نشینان است و این مسأله درآمد كسانی كه در سطح جنگل ها فعالیت های دامداری و سنتی دارند را افزایش داده و از تخریب بیشتر عرصه های جنگلی جلوگیری می كند.
همچنین به گفته وی در دهه گذشته برداشت چوب از جنگل های گلستان از ۳۰۰ به ۱۲۰ هزار متر مكعب كاهش یافته است و هم اكنون استحصال چوب از جنگل های استان توسط ۵۶ شركت بهره برداری در قالب طرح های جنگلداری و بطور مطالعه شده انجام می شود.
وی كاهش برداشت چوب از جنگل های استان را در راستای طرح صیانت از جنگل های شمال برشمرد و افزود: تخریب بی رویه جنگل ها موجب لخت شدن خاك، فرسایش و سیل در استان شده، است كه بازسازی جنگل های نابود شده سیل خیزی این مناطق را جبران خواهد كرد.
استان گلستان دارای جنگل های انبوه كم نظیری است كه از گونه های كمیاب و بازمانده دوره سوم زمین شناسی است و در حدود ۴۰۰ هزار هكتار وسعت دارد.
عناوین مرتبط :
|