|
بر مبناي پژوهش هاي جديدي كه گروهي از دانشمندان با همكاري ناسا انجام دادند، از ميان بسياري از سيارههاي فراخورشيدي كه تاكنون يافت شده اند، بيش از يك سوم، «زمين گون» هستند.
به گزارش ايسنا، در گذشته تصور مي شد كه سيارههاي «مشتري گون»، در طول شكل گيري، سيستم خود را ترك مي كنند؛ اما محاسبات تازه نشان داده است كه آنها موجب شكلگيري سياره هاي صخرهيي مي شوند و حتي به هدايت كردن تكه هاي يخي كه به سياره هاي داخلي آب ميبخشند، كمك مي كنند.
بر مبناي اين تحقيق كه با همكاري ناسا صورت گرفت، در بيش از يك سوم سيستم هاي سيارهيي غولي كه اخيرا در وراي منظومه شمسي يافت شده اند، احتمال توليد سياره هاي زمين مانندي وجود دارد كه استعداد فراواني براي توليد حيات دارند.
اين پژوهش سيستم هايي كه شامل «ابرمشتري ها» مي شوند را به دقت مورد بررسي قرار مي دهد. ابرمشتريها به غولهاي گازي گفته مي شود كه به ستاره مادرشان بسيار نزديك هستند؛ حتي نزديكتر از مدار عطارد.
دانشمندان بر اين باورند كه ابر مشتري ها در هنگام شكل گيري،به سمت داخل و به سوي ستاره مادر حركت مي كنند كه موجب آشوبناك شدن محيط اطراف و آغاز شكل گيري سياره هاي زمين گون مي شوند؛ سياراتي كه محيط مناسبي براي رشد حيات محسوب مي شوند.
بر مبناي پژوهش هاي قبلي، ابرمشتري ها مواد پيش سيارهيي را جاروب كرده و يا از سيستم به بيرون پرتاب ميكنند.
سين ريموند(Sean Raymond) از نويسندگان اين تحقيق از دانشگاه كلورادو مي گويد :«اين ايده اوليه احتمالاً اشتباه است ».
اين تحقيق نشان مي دهد كه ابرمشتري ها در طي حركت خود، مواد ديسك پيش ستارهيي را به اطراف مدار خود ميكشند و تكه هاي صخرهيي را به بيرون پرتاب مي كنند، به طوري كه به سياره زمين گون مي رسند. در همين هنگام نيرو هاي آشوبناك باقيمانده ي گاز چگال،تكه هاي كوچك يخي كه در لبه هاي بيروني ديسك قرار دارند را به سمت داخل هدايت كرده و موجب حركت مارپيچي آنها به درون و تحويل آب به سياره هاي در حال شكل گيري ميشود.
بنابر يافته ها، اين سيارهها ميتوانند داراي اقيانوس هايي با چندين كيلومترعمق شوند.
گروه پژوهشي، شبيه سازي هاي جامعي را طي هشت ماه بر روي دوازده رايانه خانگي اجرا كرد. اين شبيه سازي ها از ديسكي شامل بيش از هزاران پيش سياره ي صخره اي و يخي در حدود اندازه ماه تشكيل مي شد.
به نوشته نجوم، شرايط اوليه براي هر مدل رايانه اي،بر مبناي نظريه هاي قبلي درباره نحوه شكل گيري سياره ها در منظومه شمسي ما بوده و حدود دويست ميليون سال از تحول سياره اي را شبيه سازي كرده بود.
گروه نتيجه گرفت كه تقريبا يك سوم سيستم هاي سيارهيي فراخورشيدي كه تاكنون شناخته شده اند، مي توانند سياراتي زمين گون (كه هنوز در اين سيستم ها يافت نشده است) را در منطقه اي كه كمربند حيات ناميده مي شود شكل داده باشند.
مندل اوي( Mandel Avi)،از نويسندگان اين تحقيق،از دانشگاه پنسيلوانيا مي گويد:«تعداد سيستم هاي شناخته شده اي كه مستعد حيات هستند بيش از آن چيزي است كه تا كنون تصور مي شد».
استين سيگوردسون (Steinn Sigurdsson) از نويسندگان اين تحقيق از دانشگاه پنسيلوانيا نيز ابراز اميدواري كرد كه ساير پژوهشگران بتوانند از نتايج مدل جديد براي كوچك تر كردن فهرست سيارات انتخاب شده به عنوان زمين گون استفاده كنند».
|