 دويستمين سالگرد سفر معروف اکتشافی لوئيس و کلارک که يکی از بزرگترين ماجراجويی ها در تاريخ آمريکاست روز شنبه جشن گرفته شد.
به گزارش بي بي سي، مريوِدِر لوئيس و ويليام کلارک سرانجام در روز 23 سپتامبر 1806 همراه با سپاه اکتشافی خود پس از سفری دو ساله در طول رود ميزوری تا ساحل اقيانوس آرام و برعکس به سن لوئيس، در ايالت ميزوری، بازگشتند.
اين سفر اکتشافی به دستور پرزيدنت توماس جفرسون پس از آنکه دولت آمريکا بخش های بزرگی از اين منطقه را در "قرارداد لوئيزيانا" از فرانسوی ها خريد، انجام شد.
اين دو نفر و گروه همراه آنها مسافتی تقريبا 11 هزار کيلومتری را در منطقه ای که قبلا طی نشده و نقشه برداری نشده بود طی کردند.
آنها از برخوردهای متعدد و خطرناکی جان به در بردند و داستان های مهيجی را از فراسوی سرحد غرب، چنانچه آنزمان شناخته می شد، به ارمغان آوردند.
دکتر رابرت آرچيبالد، رئيس شورای ملی دويست سالگی سفرهای لوئيس و کلارک، گفت: "به راستی بهترين ميراث لوئيس و کلارک سفرنامه آنهاست."
"زيرا اين يادداشت ها تصويری دقيق با جزئيات غنی از اين قاره، يا بخشی از اين قاره، چنانکه که 200 سال قبل بود و مردمی که ساکن آن بودند ارائه می کند."
کشف گونه های ناشناخته گياهان و حيوانات، گزارش اولين تماس ها با قبايل متعدد بومی آمريکا، و اولين موارد مشاهده کوه های سحرآميز راکی در اين سفرنامه ثبت شده است.
اما اين سفرنامه ها همچنين عامل بسيار مهمی در تحريک حس کنجکاوی آمريکايی نسبت به غرب و بدل کردن ايده سفرهای رو به غرب به يکی از تجارب اصيل فرهنگ آمريکا بود.
مراسم دويستمين سالگرد آن ماجرا با فعاليت هايی همچون تکرار آن سفر و قرائت بخش هايی از سفرنامه اکتشافی آن دو است.
زمانی که پرزيدنت جفرسون، لوئيس و کلارک را در طول رود ميزوری راهی ماموريت غرب کرد، آمريکا صاحب قانون اساسی بود، اما هنوز صاحب يک سرگذشت نبود.
لوئيس و کلارک کمک کردند که سرگذشت آمريکا، و همراه با آن هويت آمريکايی، شکل بگيرد.
|
