 پيچك ايراني يكي از گياهان بومي ايران است كه در ساحل دريا ميرويد به دليل تخريب گسترده سواحل درياي خزر، در حال انقراض است.
به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، تخريب گسترده سواحل درياي خزر در كشورمان، گياه پيچك ايراني را با خطر انقراض مواجه كرده است.
طيبه اميني، پژوهشگر مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان مازندران گفت: «پيچك ايراني يكي از گياهان بومي ايران است كه در ساحل دريا ميرويد به دليل تخريب گسترده سواحل درياي خزر، در حال انقراض است.»
وي افزود: «اين گياه بوتهاي و هميشه سبز كه 15 تا 50 سانتي متر ارتفاع دارد، فقط در سواحل ماسهاي ديده ميشود و ساخت و سازهاي ساحلي و پيشروي آب درياي خزر در بسياري از مناطق، آن را نابود كرده است.»
اين مسئول اظهار داشت: «در استان مازندران، هر چه از شرق به غرب استان حركت كنيم، اين گياه به علت زياد بودن تخريب سواحل، كمتر ديده ميشود.»
وي گفت: «در حالي كه در شبه جزيره ميانكاله در شرق مازندران، به دليل تخريب كمتر، اين گياه بيشتر ديده ميشود.»
اين پژوهشگر مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي مازندران درباره ويژگيهاي پيچك ايراني گفت: «اين گياه، گل سفيد درشت و برگهايي با كركهاي ابريشمي فشرده و به رنگ سبز روشن دارد.»
به گفته اميني، پيچك ايراني مانند ديگر گياهان ساحلي، ريشه عميق و تحمل شوري بالايي دارد و براي زيست در زمينهاي ماسهاي و ساحلي، سازگاري يافته است.
وي درباره پراكنش اين گياه در سواحل شمالي ايران گفت: «پيچك ايراني در مناطقي از شمال، از جمله سواحل شرقي بندر انزلي، چابكسر، رامسر، تنكابن و نوشهر ديده ميشود.»
اميني، يكي از رويشگاههاي مناسب اين گياه را ساحل بوستان جنگلي سيسنگان نوشهر عنوان كرد و افزود: «رويشگاه پيچك در اين منطقه بهدليل تعريض جاده كناره از سمت شمال و در ساحل اين بوستان هم، آسيب زيادي ديده است.»
در سواحل ماسهاي استان مازندران، در حدود 340 گونه گياهي شناسايي شده كه تخريب سواحل ، بسياري از آنها را از رويشگاه طبيعيشان حذف كرده يا در خطر انقراض قرار داده است.
|
