|
رشته کوهها و برجستگىهاى اقيانوس آرام |
|
|
|
۲۵ مهر ۱۳۸۵ |
 به کمک وسايل بسيار پيشرفتهاى که در سالهاى اخير بکار گرفته شده، نهشتهاى سولفيده موجود در برجستگيهاى آرام خاورى تحت آزمايش واقع شده و بر دانش روز در زمينه شناخت اقيانوس آرام به نحو چشمگيرى افزوده است.
پژوهشگران فرانسوى به کمک ناوک غواصى به نام سپانا، دست به شناسايى اقيانوس آرام زده و به جزئيات مهمى در زمينه نحوه پيدايش پوسته اقيانوسى است يافتهاند و با نيم رخ بردارىهاى طولى و عرضى، آگاهيهاى بس گرانبهايى از برجستگىهاى آرام شرقى کسب کردهاند.
برجستگىهاىمزبور که پهناى آن به حدود سى کيلومتر و ارتفاعشان از کف دريا به 500 متر بالغ مىگردد، به وسيله فرو زمينى به موازات محور آن شکافته شده و دامنههاى آن به آرامى به سوى اعماق مخاکى سرازير مىگردد. فزونى پهناى برجستگىهاى مزبور را بايستى زائيدهاى از روند گسترش بستر اقيانوس به شمار آورد.
به گزارش ایگاه ملی داده های علوم زمین بررسى نوارهاى مغناطيسى روندهاى گسترشى گوناگونى را به ميانگين 4.5 سانتيمتر در سال نشان مىدهد. که اينرقم بزرگتر از روند گسترش اقيانوس اطلس مىباشد. اگر روند مزبور را اساس محاسبات قرار دهيم، به رقمى برابر 40 ميليون سال براى پيدايش سراسر بستر شرقى اقيانوس آرام خواهيم رسيد. ساختمان بخش شمالى برجستگىهاى مزبور، واقع در غرب آمريکاى مرکزى نسبت به ديگر جاها از پيچيدگى و ابهام خاصى برخوردار است.
محور اين بخش را شمارى گسلهاى ترانسفورم بزرگ قطع مىکنند که فاصله آنها از هم حدود 200 تا 300 کيلومتر است. بين گسلههاى مزبور، گسلههاى کوچکترى نيز وجود دارد که فاصله آنها از هم حدود 10 کيلومتر مىباشد.
|
